Twierdza Kłodzka

Od wielu lat Twierdza Kłodzka jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zabytków w województwie. Pierwsze wzmianki na temat grodu na Górze Zamkowej pochodzą z kronik z 981 roku. Pierwotnie stanowiły go drewniane budynki otoczone palisadą. Po pożarze i odbudowie, w roku 1300 gród stał się zamkiem mieszkalnym, który jednocześnie był siedzibą władcy hrabstwa kłodzkiego. Obiekt rozrastał się w zadziwiającym tempie a w 1557 roku wzniesiono Zamek Niższy. W 1622 roku wojska cesarskie opanowały miasto i twierdzę - wybuch prochów uszkodził budynki warowni powodując konieczność rozbiórki kolegiaty, grożącej zawaleniem.
Po opanowaniu miasta Austriacy odbudowali i zmodernizowali zamek, nadając mu bardziej współczesny charakter - wysokie, średniowieczne mury i wieże zastąpiono kurtynami z bastionami i rawelinami. W 1742 roku twierdza poddana została Prusakom - za panowania Fryderyka II rozbudowano i ufortyfikowano ją znacząco, na pierwszy plan wysuwając jej obronny charakter. Przebudowa nasiliła się jeszcze po okresie wojen śląskich (1770) - rozebrano wówczas resztki zamku mieszkalnego, kaplicy i kościoła, na miejscu w których zbudowano ogromny donżon. Twierdza w tej formie, z małymi zmianami w XIX wieku przetrwała do dnia dzisiejszego.
W okresie II wojny światowej zmieniło się jej przeznaczenie - warownia stała się więzieniem, w którym osadzano więźniów politycznych, dezerterów oraz jeńców różnych narodowości.

Obecnie, twierdza jest w części udostępniona dla zwiedzających, stanowi jedną z głównych atrakcji turystycznych Kłodzka - z jej pomostu widokowego roztacza się wspaniały widok na miasto i okolice - panorama sięga aż po otaczające Kotlinę Kłodzką góry. W podzemiach twierdzy znajduje się lapidarium, możliwe jest również zwiedzanie podziemnego labiryntu korytarzy minerskich. 

Odległości